Merces

Blog

Passie voor je werk

Tom
Harmsen

Vakantietijd, komkommertijd, ook op de radio. Enige tijd terug schalde uit de luidspreker: “De meeste overuren worden gemaakt door managers en docenten.” Gemiddeld zijn deze doelgroepen goed voor zes overuren per week, aldus de onderzoekers. Daarna volgde zoals gebruikelijk een discussie over de geponeerde (vast)stelling. Vrijwel direct belde een ‘werker aan de weg’: “In onze branche is het heel gebruikelijk dat we gedurende de vakanties gemiddeld ook zes uren overwerken, maar dan per dag welteverstaan. Dat weten we en dat is nou eenmaal zo, want ’s-ochtends om vijf uur moet de weg weer open.” De radiopresentator: “Maar dan heeft je baas toch gewoon te weinig personeel in dienst?”. Wegwerker: “Welnee, je weet gewoon dat dit bij het werk hoort en als je daar niet tegen kunt, dan moet je ander werk zoeken”. Daarna belde een boer: “Ik werk gemiddeld 85 uur per week, zonder vaste pauzes en vrije dagen. Wel werk ik elke dag vanuit huis, het nieuwe werken hebben we in deze branche rond 1815 geïntroduceerd, haha.” De presentator reageert: “Ooh verschrikkelijk en dan ook nog die hitte en droogte”. Boer: “Verschrikkelijk? Nee hoor, voor mij is werken hobby en aan die droogte doe je niets, dat is de natuur. Voor de melkkoeien is het ff jammer dat ze de wei niet in kunnen, daarom verwen ik ze extra in de stal, zodat ze blij blijven, daar krijg ik veel voldoening voor terug, niet alleen melk…”. Daarna nog heel veel positieve verhalen over werken en dat het ook leuk kan zijn. Er belde geen manager en ook niemand uit het onderwijs. Opmerkelijk…

Toen ik in de jaren ‘80 als brood- en banketbakker mijn brood mocht verdienen in diverse bakkerijen was een 80-urige werkweek eerder regel dan uitzondering. Zwaar werk in intense hitte voor dag en dauw tegen een hongerloontje, maar niemand had het ooit over ‘overuren’. Waarom eigenlijk niet?

Feel good
We waren als team trots op ons vakmanschap en de waardering voor onze producten door onze klanten… Vooral dat laatste en dat elke dag opnieuw. Het bewustzijn dat je het team nodig had om dat gelukzalige gevoel van waardering elke dag te mogen scoren. Niet alleen de waardering vanuit de klanten in de winkel, maar ook de waardering vanuit de interne klanten, je collega’s, over de samenwerking en de ‘tussenproducten’ vanuit de verschillende processtappen. Nu is broodbakken een kort-cyclisch proces van zo’n drie à vier uur met zo’n tien ongelooflijk ingewikkelde en kritische processtappen. Tijdens een gemiddelde bakochtend liepen er zo’n dertig van dit soort processen kris kras door elkaar en het was een sport voor het team om alles goed te laten verlopen. Niet alleen voor de omzet, maar vooral voor de waardering en de ‘feel good’. Dan lekker zes uurtjes slapen om vervolgens weer aan een nieuwe cyclus te beginnen, want de prestatie van de vorige dag was inmiddels verschalkt. Dag in dag uit… Oh ja, productontwikkeling en bijscholing deden we in ‘eigen tijd’ maar dat maakte niet uit, dat hoorde erbij. Net als bij die ‘wegwerker’ en die ‘boer’…

Voldoening
Weten waarvoor je het doet en waardering krijgen voor je werk begint met de vraag: ‘Wie is mijn klant en wat wil mijn klant?’. Dat lijkt complexer dan het is: Vraag binnen of buiten je team gewoon eens aan de ‘afnemer’ van jouw werk hoe tevreden zij/hij is over jouw output. Durf daar met elkaar kritisch op te zijn, want uiteindelijk moet je met het team de afgesproken of verwachte kwaliteit leveren. Dat geeft voldoening, uiteindelijk weet je immers of je als individu en als team aan de verwachtingen voldoet. Probeer die verwachting ook eens te overtreffen. Tools als software zijn daarbij soms handig, maar niet essentieel, het is meer een intermenselijk ding. Zoek elkaar op met de vraag: ’Ben je blij met mij en mijn werk en hoe kan ik je nog blijer maken? Daarna hebben we het over voldoening en werkgenot… De mix moet voor jou goed zijn en dat is heel persoonlijk.

Tom Harmsen